Strukturalne wyzwanie międzynarodowe
WHO przewiduje do 2030 r. globalny niedobór około 11 milionów pracowników ochrony zdrowia. Największe ryzyko dotyczy krajów o niższych dochodach, lecz kraje zamożne również zmagają się ze starzeniem i brakami regionalnymi.
Europa
Komisja Europejska w 2025 r. wskazała niedobór około 1,2 mln lekarzy, pielęgniarek i położnych. W dwunastu krajach UE ponad 40% lekarzy miało w 2022 r. co najmniej 55 lat.
Zależność międzynarodowa
Według OECD około 20% lekarzy i 9% pielęgniarek kształciło się poza krajem pracy. Od 2010 r. liczby wzrosły o 62% i 71%.
Stany Zjednoczone
AAMC prognozuje do 2036 r. niedobór do 86 000 lekarzy.
Chiny jako duży rynek szkolenia i pracy
Pod koniec 2025 r. Chiny miały około 5,29 mln licencjonowanych lekarzy i asystentów oraz 6,03 mln zarejestrowanych pielęgniarek. Nie oznacza to automatycznej dostępności; wybór musi być dobrowolny, indywidualny i etyczny.
Dlaczego sama rekrutacja nie wystarcza
Uznanie, język, imigracja, good standing, kompetencje, lokalne privileges i onboarding decydują o realnym wzroście zdolności.
Mobilność międzynarodowa uzupełnia, ale nie zastępuje szkolenia, retencji, planowania i poprawy warunków pracy.
Warunki etyczne
Globalny Kodeks WHO został zmieniony w 2026 r., kładąc nacisk na ochronę pracowników migrujących, trwałą mobilność i współinwestowanie.